Friday, December 17, 2010

நிலவின் மீது காதல்


தினமும் தேய்ந்து தேய்ந்து

மறைவது நிலவின் இயல்பு

நிலா என்பது உன் புனை பெயர்

நிலவின் குணம் மறைவது மட்டுமல்ல

என்றாவது மீண்டும் வளரும்



உன்மனதில் தேய் பிறையான என் நினைவு

என்று தான் வளர் பிறையாக மாறும்

நிலவே உன் மனதில் அமாவாசையான

என் நினைவு பௌர்ணமி நிலவாக என்று வட்டமிடும்

8 comments:

நண்டு @நொரண்டு -ஈரோடு said...

ரைட் ...ரைட் ...

அரசன் said...

அருமை ...
நல்லா இருக்குங்க

!♫ ♪ ..♥ .பனித்துளி சங்கர் .♥..♪ ♫ said...

கவிதை நிலவு வரை போய்விட்டது . இனி டும் டும் தானா !

நல்ல இருக்கு கவிதை நண்பரே . பகிர்வுக்கு நன்றி

சௌந்தர் said...

நிலவை வைத்து உன் நிலவை பற்றி எழுதி இருக்கிறாய் சூப்பர்

நிலாமதி said...

அழகான கவிதை .

cheena (சீனா) said...

ஹேய் - நல்லாவே இருக்கு மாறா - உண்மைன்னா வூட்ல பேசு - சரியா

வெறும்பய said...

நல்ல கவிதை நண்பரே

"தாரிஸன் " said...

நல்லா இருக்குங்க.......................